தாண்டவம்

வெகு காலத்துக்கு முன்பு எழுதிய கவிதைகளில் ஒன்று. அப்போது தைரியமாக பிரசுரத்துக்கு அனுப்பிய வெகு சிலவற்றுள் சேர்த்தி. சொல்வனத்தில் வெளியான என்னுடைய முதல் கவிதை. எத்தனையோ வருடங்கள் ஆனதாக தோன்றுகிறது (2014). என்னவோ, வயதாகிக் கொண்டே போகிறது சற்றும் வளர்கிறேனா தெரியவில்லை. இப்புடவியின் கரிய சாம்பல் மீது நடனமிடும்போது துடிக்கும் அவன் சதைக்கட்டுகளின் மினுமினுப்பில் ஒளிந்தபடி தலைகாட்டும் கர்வத்தை ஒப்பிட்டுப்பார்க்கையில்தான் மிச்சமிருந்த ஒற்றை அணுத்துகளின் கங்கு அணைந்தது அவன் அமைதியானான் மீட்டுருவாக்கத்துக்கான கூறுகளும் எரிந்தது தெரியும் வரை அமைதி நீடித்தது … Continue reading தாண்டவம்

Advertisements

சும்மாயிருத்தல் – ஒரு விவாதம்

வேலையே செய்யாமல் ஏன் இருக்கக்கூடாது என்கிற கட்டுரையை (1, 2) படித்தேன். இலவசங்களைப் பற்றிய கேள்வியிலிருந்து வெகுதொலைவுக்குப் படித்த, பட்டம் பெற்று வேலையில் இருக்கக் கூடியவர்களின் உழைப்பில் ஆர்வமில்லாமை பற்றிப் பேசுவதன் மூலம் செல்கிறீர்கள். இந்தத் தாவல் நிகழ்ந்த இடத்தை மீண்டும் மீண்டும் படித்தபோது தொடர்பே இல்லாமல் நிகழ்ந்த தாவல் அது என்று தோன்றுகிறது. ஏனென்றால் அவர்களுக்கும் இலவசத்துக்குமான தொடர்பை அத்தனை முக்கியமானதாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது மேலும் உங்களிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட மாணவரும் தெளிவாக … Continue reading சும்மாயிருத்தல் – ஒரு விவாதம்

தூங்கவும் வேண்டியிருக்கிறது

மூச்சு முட்டுகிறது ஒட்டடையைத் தொட்டுவிட்ட கையை உதறுவதைப்போல உதறிக் கொண்டிருக்கிறேன் அறையில் இருக்கிற பொருட்கள் அத்தனையும் அந்நியமானவை இன்றைக்கு நான் இங்கே உறங்கப் போகிறேன் நேற்றைக்கு தெரியாது இன்றைக்கு நான் இங்கே உறங்கப் போகிறேன் என்று தெரிந்திருந்தாலும் வெறுத்திருப்பேன் எல்லாவற்றிற்கும் தயாராக இருந்தாலும் இது என்னுடைய இடம் இல்லை என்னால் சந்நியாசி ஆகமுடியாது ஆனாலும் நான் கேட்பதென்னவோ வீடுபேறு உண்டு, உடல் சுருக்கி ஒடுங்கியிருந்தால் போதும் விரிந்து பரவும் வேட்கையெல்லாம் இல்லை அப்படித்தான் இருக்கவிடுகிறார்களா என்ன? எழுதும்போது … Continue reading தூங்கவும் வேண்டியிருக்கிறது

இருபத்திமூன்று கதைகளோடு அலைவுறுதல் – வெண்ணிலை

ஒரு புத்தகத்தை வாசிக்கும்போது பயந்திருக்கிறீர்களா? ஒர் எழுதச்சவாலான படைப்பை நீங்கள் எழுதவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் உள்ளவராக இருந்து படிக்க நேரும்போது? என் கதைகளுக்கான முதல் வாங்கியங்களை எழுதிச் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிற ஒருவனாக ஒவ்வொரு நல்ல படைப்பையும் அச்சத்தோடே வாசிக்க முடிகிறது. ஒவ்வொரு சிறுகதைக்கும் உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து வெகுதூரம் ஓடத்தோன்றுகிறது. வெண்ணிலை (சு.வேணுகோபால்) தொகுப்பும் அப்படியான ஒன்று. வாசித்து முடித்து எண்ணங்களைத் தொகுத்துக் கொள்ளவும் நிறைய நேரம் வேண்டியிருந்தது. இருபத்திமூன்று கதைகளையும் வாசித்து முடிக்கிறவரை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொருவிதமான … Continue reading இருபத்திமூன்று கதைகளோடு அலைவுறுதல் – வெண்ணிலை

ஸ்ருதி – பதம் 06

 ஓவியம் விலகி நின்று வாசிப்பவனாகவே எப்போதும் இருக்க விரும்புகிறேன் எவரோடும் சேர்ந்துப் போரடிக்கும் வலுவிருப்பதில்லை என்னிடம் அகத்தில் கொண்டதை உன்னிடம் பகிரப்போவதில்லை என்று தெரிந்தால் ஒருவேளை நீ வருத்தப்படலாம் இந்த ரகசியங்களை இன்னும் சில காலமேனும் பேண அவசியம் இருப்பதால் உன்னைக் கடந்துதான் போயாகவேண்டும் இந்தப் பக்கங்கள்தான் தீருவதாயில்லை இதில் நகைச்சுவையை நுழைத்தவன் ஏனோ சற்றேனும் என்னை அதனோடு இணைக்காமல் விட்டிருந்தான் ஆனால், நீ இன்னமும் நான் நகைத்துத் திரிவதாகவே நம்புகிறாய் எனவே... - நாகபிரகாஷ் (சில … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 06

சிதம்பர நினைவுகள்

ஒரு நடை கிளம்பினேன். அறைகள் எல்லாம் பூட்டிக் கிடந்தன. எப்போதும் இரைச்சலாக இருக்கும். பெரும்பாலும் என் குரல். அறைக்கு நால்வர் என இருபது பேர் இருக்கிற தங்குமிடம் அது. ஒவ்வொருவராக கிளம்பிப் போயிருந்தார்கள். சிரமமாக இருந்தது தனிமையில் இருப்பதற்கு. ஓணக்காலம் தொடங்கும் முன்பே விடுமுறை விடுவது எர்ணாகுளத்தில் வழக்கம். இந்த நகரத்தில் பெரும்பாலானவர்கள் கல்விக்கும், வேலைக்கும் வந்திருப்பவர்கள். குடும்பத்தோடு இங்கே இருக்கிறவர்களும் ஓணத்தை கொண்டாட தறவாட்டுக்கு போவதே வழக்கம். ஓரே தமிழ்க் குரல்களாக கேட்டது நான் வசிக்கிற … Continue reading சிதம்பர நினைவுகள்

நோக்கு – விளிம்புக்கு அப்பால் – வெளியீடு

சிறுகதை பயிலரங்கில் ஒரு சிறிய எழுத்துச் செயல்பாட்டை கொடுத்திருந்தார்கள். ஒற்றை பக்கம் வரையறை. ஒரு நாள் எல்லோரும் நம்மையே பார்ப்பது போல தோன்றும் தருணத்தை எழுத்தாக்க வேண்டும். அங்கேயே உட்கார்ந்து அதை எழுதிவிட்டு வாசிக்கவும் யாருக்கும் நேரமில்லாமல் கிளம்பி வந்தேன். வெகு நாட்களாக மனதில் இருந்த கதைதான். ஆனால், ஒற்றை பக்கத்துக்கு மேல் எழுதவில்லை. அதை கிடப்பில் போட்டிருந்தேன். பொன்.வாசுதேவனும், அண்ணன் ஜீவ கரிகாலனும் அகநாழிகை இதழுக்கு ஒரு கதை அனுப்பச் சொல்லி கேட்டார்கள். முதலில் இதழுக்காகத்தான் … Continue reading நோக்கு – விளிம்புக்கு அப்பால் – வெளியீடு

முழுவருட பொய்கள்

இதுவரை எழுதியவற்றிலேயே நீண்ட கவிதை இது. ஒரு வருடத்துக்கு முன்னால் எழுதியது. இப்போதும் கவிதையாக இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. ஒரு நினைவுக்காக பகிர்கிறேன் (சத்தியமாக காதல் கவிதை இல்லை, அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது).  புகைப்படம்  முழுவருட பொய்கள் இந்த முழுவருட பொய்களுக்கு என்றைக்கும் தனி மரியாதை உண்டு அது வெளிப்படுகிற நேரத்தில் நீங்கள் குழப்பத்தின் உச்சிக்கு செல்வீர்கள் அரையாண்டிலேயே உள்ளுணர்வை நீங்கள் கவனித்திருக்க வேண்டும் சிந்தனை செயல் நேரம் அத்தனையும் காவு வாங்கப்பட்ட பின்னும் அந்த முழுவருட பொய்களை … Continue reading முழுவருட பொய்கள்

ஊட்டி காவிய முகாம் – 2017

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தளத்தில்.. ஊட்டி காவிய முகாமில் பங்கேற்க வெகு நாட்களாக ஆசை இருந்தது. அதை போன்ற நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றவர்களின் கடிதங்களும், எடுத்த புகைப்படங்களும் ஆர்வத்தை அதிகரிக்கும். ஆனால், விண்ணப்பம் திறக்கப்பட்ட சில மணி நேரங்களில் அதிகபட்ச எண்ணிக்கையை எட்டியிருக்கும். ஏனெனில் நள்ளிரவில் பதிவேற்றம் செய்தவுடன் வாசிக்கிற எத்தனையோ வாசகர்கள் இருக்கிறார்கள். எப்படியோ இந்த முறை பங்கேற்க அழைக்கப் பட்டிருந்தேன். ஏப்ரல் 28, 29 மற்றும் 30 ஆகிய தேதிகளில், ஊட்டி நாராயண குருலத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. … Continue reading ஊட்டி காவிய முகாம் – 2017

இராவணன் பேரன்

இராவணன் பேரன் தானே என்று அவர் கேட்டார். ஆமாம் என்றேன். கூட இருந்த நண்பர் இன்னொரு முறை அதை சொல்லிப் பார்த்தார். என்ன கம்பீரமான உணர்வை தருகிறது என்றார். அந்த பெயர் மட்டும் அல்ல, ஆளும் கம்பீரம் தான் என்று நண்பருக்கு சொன்னேன். பேரன் தானே என்று கேட்டவர், தாத்தாவின் தலைமுறையை சேர்ந்தவர். என் தாத்தாவை அறிந்தவர். எனவே அவர் விசாரித்த முறை அப்படி. கர்ஜீக்கிற குரலும், உறுதியான உடலும் உடையவர் தாத்தா. அறுபத்தி எட்டு வயதிலும் … Continue reading இராவணன் பேரன்