கட்டப்பனையில் ஒரு பெருங்கூத்து

அறை நண்பர்கள் கிட்டத்தட்ட தினமும் வெளியே எங்காவது செல்வார்கள். உண்ட பின்னர் ஒரு நடை, விடுமுறை என்றால் அங்கோ இங்கோ ஒரு ஊர் சுற்றல் என்று இருப்பார்கள். என்னையும் அழைப்பார்கள். என் அறையில் அரிதாகவே மலையாளிகள் வந்து சிக்குவதுண்டு மற்றபடி பெரும்பாலும் தமிழ்ப் பையன்கள். அழைக்கும் போது சரியாக ஏதாவது படித்தபடியோ, படிப்பதற்கு தயாரித்தபடியோ இருப்பேன். எரிச்சலாவார்கள். ஆனாலும் தொடர்ந்து தினமும் 'வாடா மச்சி' என்று கூப்பிட்டபடியே இருப்பார்கள். இப்போது அறையைப் பகிர்ந்த நண்பர்கள் கிட்டத்தட்ட ஒரு … Continue reading கட்டப்பனையில் ஒரு பெருங்கூத்து

Advertisements

குழந்தைமையில் ஆழ்தல்

தேர்ந்தெடுத்த தொகுப்பில் மொழியின் முன்னோடி படைப்பாளி ஒருவரை வாசிக்கிறபோது அதன் தாக்கம் எப்போதும் அதிகம். பெரும்பாலும் தேர்ந்தெடுத்தவர் யார் என்பதும், அவரின் ரசனை எப்படியானது என்பதும் கேள்விக்குள்ளாவதில்லை. ஏனெனில் தொகுக்கப்படும் படைப்புகள் பெரும்பாலும் நீண்ட காலமாக விவாதிக்கப்பட்டும், மறுவாசிப்புகளுக்கு உட்பட்டும், மேம்பட்ட வாசிப்புகளை கோரி நிற்பதுமாக நிலை நின்ற படைப்புகள். அப்படியான ஒரு தொகுப்பாக அமைவது ச.தமிழ்ச்செல்வன் தேர்ந்தெடுத்த கு. அழகிரிசாமியின் கதைகள். அடிப்படையாக ஒரு படைப்பில் வரக்கூடிய உணர்வு நிலைகளை, பாத்திரங்களை புரிந்து வெளிப்படுவதற்கான இடமளிக்க … Continue reading குழந்தைமையில் ஆழ்தல்

இருமுனை விமர்சனம்

இயல்பாகவே தூயனுடைய ஒவ்வொரு சிறுகதையும் இரண்டு கதைகளாக விரிவாக்கப்படும் சாத்தியம் கொண்டவை. ஒன்று கதை சொல்லியின் தனிப்பட்ட வாழ்கை, மற்றது நிகழ் சம்பவங்களின் தொகுதி. அல்லது கதை நிகழ்வதற்கான ஆதார உந்துதல் எங்கிருக்கிறது என்ற கேள்வி வரும்போது, அதுவே தனியொரு கதையாக வளருவதற்கான காரணங்களை கொண்டிருக்கிறது. அடர்த்தியாக, நுண்தகவல் கொண்டு கதையை சொல்லிச் செல்வதால் அவருடைய கதைகளின் பலம் அதுவாகவே இருக்கிறது. மொழிக் கூர்மையும், சிறுகதை வடிவம் கைவந்தவருமான ஒருவரின் படைப்புகளை வாசிக்கிறோம் என்று புரிந்துகொள்ள சிரமமாக இருக்காது. … Continue reading இருமுனை விமர்சனம்

என் வீடு – சிறுகதை

என் வீடு எங்கே இருக்கிறது? உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால் இந்த கதையை ஆரம்பத்திலிருந்து சொல்ல வேண்டும். ஒன்றின் ஆரம்பம் எப்போதுமே மற்றொன்றின் முடிவில் இருந்துதான் தொடங்குகிறதாம். ஒரு நாள் ரயில் நிலையத்தில் அம்மாவின் மடியில் இருந்து ஏதொவொரு துர்க்கனவின் காரணமாக விழித்து எழுந்தபோது அவள் சொல்லித் தூங்கவைத்த கதையில் இந்த கதை பொருந்திப்போகும். அப்போது நாங்கள் குடியிருந்தது லைன் வீடு. ஓடுகள் கருத்துப் போய்ச் சில விரிசல்களும் கொண்டிருந்தது. மழை நாட்களில் நாங்கள் நான்கு தெரு தள்ளிப்போய் … Continue reading என் வீடு – சிறுகதை

தாண்டவம்

வெகு காலத்துக்கு முன்பு எழுதிய கவிதைகளில் ஒன்று. அப்போது தைரியமாக பிரசுரத்துக்கு அனுப்பிய வெகு சிலவற்றுள் சேர்த்தி. சொல்வனத்தில் வெளியான என்னுடைய முதல் கவிதை. எத்தனையோ வருடங்கள் ஆனதாக தோன்றுகிறது (2014). என்னவோ, வயதாகிக் கொண்டே போகிறது சற்றும் வளர்கிறேனா தெரியவில்லை. இப்புடவியின் கரிய சாம்பல் மீது நடனமிடும்போது துடிக்கும் அவன் சதைக்கட்டுகளின் மினுமினுப்பில் ஒளிந்தபடி தலைகாட்டும் கர்வத்தை ஒப்பிட்டுப்பார்க்கையில்தான் மிச்சமிருந்த ஒற்றை அணுத்துகளின் கங்கு அணைந்தது அவன் அமைதியானான் மீட்டுருவாக்கத்துக்கான கூறுகளும் எரிந்தது தெரியும் வரை அமைதி நீடித்தது … Continue reading தாண்டவம்

சும்மாயிருத்தல் – ஒரு விவாதம்

வேலையே செய்யாமல் ஏன் இருக்கக்கூடாது என்கிற கட்டுரையை (1, 2) படித்தேன். இலவசங்களைப் பற்றிய கேள்வியிலிருந்து வெகுதொலைவுக்குப் படித்த, பட்டம் பெற்று வேலையில் இருக்கக் கூடியவர்களின் உழைப்பில் ஆர்வமில்லாமை பற்றிப் பேசுவதன் மூலம் செல்கிறீர்கள். இந்தத் தாவல் நிகழ்ந்த இடத்தை மீண்டும் மீண்டும் படித்தபோது தொடர்பே இல்லாமல் நிகழ்ந்த தாவல் அது என்று தோன்றுகிறது. ஏனென்றால் அவர்களுக்கும் இலவசத்துக்குமான தொடர்பை அத்தனை முக்கியமானதாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது மேலும் உங்களிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட மாணவரும் தெளிவாக … Continue reading சும்மாயிருத்தல் – ஒரு விவாதம்

தூங்கவும் வேண்டியிருக்கிறது

மூச்சு முட்டுகிறது ஒட்டடையைத் தொட்டுவிட்ட கையை உதறுவதைப்போல உதறிக் கொண்டிருக்கிறேன் அறையில் இருக்கிற பொருட்கள் அத்தனையும் அந்நியமானவை இன்றைக்கு நான் இங்கே உறங்கப் போகிறேன் நேற்றைக்கு தெரியாது இன்றைக்கு நான் இங்கே உறங்கப் போகிறேன் என்று தெரிந்திருந்தாலும் வெறுத்திருப்பேன் எல்லாவற்றிற்கும் தயாராக இருந்தாலும் இது என்னுடைய இடம் இல்லை என்னால் சந்நியாசி ஆகமுடியாது ஆனாலும் நான் கேட்பதென்னவோ வீடுபேறு உண்டு, உடல் சுருக்கி ஒடுங்கியிருந்தால் போதும் விரிந்து பரவும் வேட்கையெல்லாம் இல்லை அப்படித்தான் இருக்கவிடுகிறார்களா என்ன? எழுதும்போது … Continue reading தூங்கவும் வேண்டியிருக்கிறது

இருபத்திமூன்று கதைகளோடு அலைவுறுதல் – வெண்ணிலை

ஒரு புத்தகத்தை வாசிக்கும்போது பயந்திருக்கிறீர்களா? ஒர் எழுதச்சவாலான படைப்பை நீங்கள் எழுதவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் உள்ளவராக இருந்து படிக்க நேரும்போது? என் கதைகளுக்கான முதல் வாங்கியங்களை எழுதிச் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிற ஒருவனாக ஒவ்வொரு நல்ல படைப்பையும் அச்சத்தோடே வாசிக்க முடிகிறது. ஒவ்வொரு சிறுகதைக்கும் உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து வெகுதூரம் ஓடத்தோன்றுகிறது. வெண்ணிலை (சு.வேணுகோபால்) தொகுப்பும் அப்படியான ஒன்று. வாசித்து முடித்து எண்ணங்களைத் தொகுத்துக் கொள்ளவும் நிறைய நேரம் வேண்டியிருந்தது. இருபத்திமூன்று கதைகளையும் வாசித்து முடிக்கிறவரை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொருவிதமான … Continue reading இருபத்திமூன்று கதைகளோடு அலைவுறுதல் – வெண்ணிலை

ஸ்ருதி – பதம் 06

 ஓவியம் விலகி நின்று வாசிப்பவனாகவே எப்போதும் இருக்க விரும்புகிறேன் எவரோடும் சேர்ந்துப் போரடிக்கும் வலுவிருப்பதில்லை என்னிடம் அகத்தில் கொண்டதை உன்னிடம் பகிரப்போவதில்லை என்று தெரிந்தால் ஒருவேளை நீ வருத்தப்படலாம் இந்த ரகசியங்களை இன்னும் சில காலமேனும் பேண அவசியம் இருப்பதால் உன்னைக் கடந்துதான் போயாகவேண்டும் இந்தப் பக்கங்கள்தான் தீருவதாயில்லை இதில் நகைச்சுவையை நுழைத்தவன் ஏனோ சற்றேனும் என்னை அதனோடு இணைக்காமல் விட்டிருந்தான் ஆனால், நீ இன்னமும் நான் நகைத்துத் திரிவதாகவே நம்புகிறாய் எனவே... - நாகபிரகாஷ் (சில … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 06

சிதம்பர நினைவுகள்

ஒரு நடை கிளம்பினேன். அறைகள் எல்லாம் பூட்டிக் கிடந்தன. எப்போதும் இரைச்சலாக இருக்கும். பெரும்பாலும் என் குரல். அறைக்கு நால்வர் என இருபது பேர் இருக்கிற தங்குமிடம் அது. ஒவ்வொருவராக கிளம்பிப் போயிருந்தார்கள். சிரமமாக இருந்தது தனிமையில் இருப்பதற்கு. ஓணக்காலம் தொடங்கும் முன்பே விடுமுறை விடுவது எர்ணாகுளத்தில் வழக்கம். இந்த நகரத்தில் பெரும்பாலானவர்கள் கல்விக்கும், வேலைக்கும் வந்திருப்பவர்கள். குடும்பத்தோடு இங்கே இருக்கிறவர்களும் ஓணத்தை கொண்டாட தறவாட்டுக்கு போவதே வழக்கம். ஓரே தமிழ்க் குரல்களாக கேட்டது நான் வசிக்கிற … Continue reading சிதம்பர நினைவுகள்