சும்மாயிருத்தல் – ஒரு விவாதம்

வேலையே செய்யாமல் ஏன் இருக்கக்கூடாது என்கிற கட்டுரையை (1, 2) படித்தேன். இலவசங்களைப் பற்றிய கேள்வியிலிருந்து வெகுதொலைவுக்குப் படித்த, பட்டம் பெற்று வேலையில் இருக்கக் கூடியவர்களின் உழைப்பில் ஆர்வமில்லாமை பற்றிப் பேசுவதன் மூலம் செல்கிறீர்கள். இந்தத் தாவல் நிகழ்ந்த இடத்தை மீண்டும் மீண்டும் படித்தபோது தொடர்பே இல்லாமல் நிகழ்ந்த தாவல் அது என்று தோன்றுகிறது. ஏனென்றால் அவர்களுக்கும் இலவசத்துக்குமான தொடர்பை அத்தனை முக்கியமானதாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது மேலும் உங்களிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட மாணவரும் தெளிவாக … Continue reading சும்மாயிருத்தல் – ஒரு விவாதம்

Advertisements

இருபத்திமூன்று கதைகளோடு அலைவுறுதல் – வெண்ணிலை

ஒரு புத்தகத்தை வாசிக்கும்போது பயந்திருக்கிறீர்களா? ஒர் எழுதச்சவாலான படைப்பை நீங்கள் எழுதவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் உள்ளவராக இருந்து படிக்க நேரும்போது? என் கதைகளுக்கான முதல் வாங்கியங்களை எழுதிச் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிற ஒருவனாக ஒவ்வொரு நல்ல படைப்பையும் அச்சத்தோடே வாசிக்க முடிகிறது. ஒவ்வொரு சிறுகதைக்கும் உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து எழுந்து வெகுதூரம் ஓடத்தோன்றுகிறது. வெண்ணிலை (சு.வேணுகோபால்) தொகுப்பும் அப்படியான ஒன்று. வாசித்து முடித்து எண்ணங்களைத் தொகுத்துக் கொள்ளவும் நிறைய நேரம் வேண்டியிருந்தது. இருபத்திமூன்று கதைகளையும் வாசித்து முடிக்கிறவரை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொருவிதமான … Continue reading இருபத்திமூன்று கதைகளோடு அலைவுறுதல் – வெண்ணிலை

சிதம்பர நினைவுகள்

ஒரு நடை கிளம்பினேன். அறைகள் எல்லாம் பூட்டிக் கிடந்தன. எப்போதும் இரைச்சலாக இருக்கும். பெரும்பாலும் என் குரல். அறைக்கு நால்வர் என இருபது பேர் இருக்கிற தங்குமிடம் அது. ஒவ்வொருவராக கிளம்பிப் போயிருந்தார்கள். சிரமமாக இருந்தது தனிமையில் இருப்பதற்கு. ஓணக்காலம் தொடங்கும் முன்பே விடுமுறை விடுவது எர்ணாகுளத்தில் வழக்கம். இந்த நகரத்தில் பெரும்பாலானவர்கள் கல்விக்கும், வேலைக்கும் வந்திருப்பவர்கள். குடும்பத்தோடு இங்கே இருக்கிறவர்களும் ஓணத்தை கொண்டாட தறவாட்டுக்கு போவதே வழக்கம். ஓரே தமிழ்க் குரல்களாக கேட்டது நான் வசிக்கிற … Continue reading சிதம்பர நினைவுகள்

நோக்கு – விளிம்புக்கு அப்பால் – வெளியீடு

சிறுகதை பயிலரங்கில் ஒரு சிறிய எழுத்துச் செயல்பாட்டை கொடுத்திருந்தார்கள். ஒற்றை பக்கம் வரையறை. ஒரு நாள் எல்லோரும் நம்மையே பார்ப்பது போல தோன்றும் தருணத்தை எழுத்தாக்க வேண்டும். அங்கேயே உட்கார்ந்து அதை எழுதிவிட்டு வாசிக்கவும் யாருக்கும் நேரமில்லாமல் கிளம்பி வந்தேன். வெகு நாட்களாக மனதில் இருந்த கதைதான். ஆனால், ஒற்றை பக்கத்துக்கு மேல் எழுதவில்லை. அதை கிடப்பில் போட்டிருந்தேன். பொன்.வாசுதேவனும், அண்ணன் ஜீவ கரிகாலனும் அகநாழிகை இதழுக்கு ஒரு கதை அனுப்பச் சொல்லி கேட்டார்கள். முதலில் இதழுக்காகத்தான் … Continue reading நோக்கு – விளிம்புக்கு அப்பால் – வெளியீடு

ஊட்டி காவிய முகாம் – 2017

எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் தளத்தில்.. ஊட்டி காவிய முகாமில் பங்கேற்க வெகு நாட்களாக ஆசை இருந்தது. அதை போன்ற நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றவர்களின் கடிதங்களும், எடுத்த புகைப்படங்களும் ஆர்வத்தை அதிகரிக்கும். ஆனால், விண்ணப்பம் திறக்கப்பட்ட சில மணி நேரங்களில் அதிகபட்ச எண்ணிக்கையை எட்டியிருக்கும். ஏனெனில் நள்ளிரவில் பதிவேற்றம் செய்தவுடன் வாசிக்கிற எத்தனையோ வாசகர்கள் இருக்கிறார்கள். எப்படியோ இந்த முறை பங்கேற்க அழைக்கப் பட்டிருந்தேன். ஏப்ரல் 28, 29 மற்றும் 30 ஆகிய தேதிகளில், ஊட்டி நாராயண குருலத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. … Continue reading ஊட்டி காவிய முகாம் – 2017

இராவணன் பேரன்

இராவணன் பேரன் தானே என்று அவர் கேட்டார். ஆமாம் என்றேன். கூட இருந்த நண்பர் இன்னொரு முறை அதை சொல்லிப் பார்த்தார். என்ன கம்பீரமான உணர்வை தருகிறது என்றார். அந்த பெயர் மட்டும் அல்ல, ஆளும் கம்பீரம் தான் என்று நண்பருக்கு சொன்னேன். பேரன் தானே என்று கேட்டவர், தாத்தாவின் தலைமுறையை சேர்ந்தவர். என் தாத்தாவை அறிந்தவர். எனவே அவர் விசாரித்த முறை அப்படி. கர்ஜீக்கிற குரலும், உறுதியான உடலும் உடையவர் தாத்தா. அறுபத்தி எட்டு வயதிலும் … Continue reading இராவணன் பேரன்

கோடை

All India Radio, கோடை பண்பலையில் என்னுடைய சிறுகதை சுவருக்கு அப்பால் நாளை (16 மார்ச், 09:00PM) ஓலிபரப்பாக உள்ளது. இங்கே கேட்கலாம். தேடல் கொண்ட பிரம்மச்சாரி ஒருவன், சில சிறுவர்கள் மூலம் தன்னை கண்டடைவதை பற்றிய கதை. நாம் நம்மை பூட்டி வைத்துக் கொண்டிருக்கிற சுவர்களுக்கு அப்பால் இருக்கிற உலகத்தை தேடிச் செல்லும் கதை. சிறுவர்களை பற்றிப் பேசுவதால், என்னை பற்றிய கதையாகவும் சொல்லலாம். சனிக்கிழமை அதன் குரல் பதிவுக்காக கொடைக்கானல் சென்றிருந்தேன். சரியாக இருபத்தி … Continue reading கோடை

பால்யகால சகி – மறுவாசிப்புக்கு முன்

உண்மையில் நான் சுகறாவை நேரில் சந்திக்கும் வரை எந்த கற்பனைகளும் எனக்கு இருந்திருக்கவில்லை. இதுவரை நான் சந்தித்திருந்த, என் வாழ்வில் அத்தனை நெருக்கத்தில் கொண்டிருந்த சுகறாக்களை பற்றிய நினைவுகளையும் அந்த சந்திப்பு தூண்டியது. ஆமாம், முன்கதையும், பின் கதைகளும் வெவ்வேறு விதமானவையாக இருந்தாலும் "கன்னங்கள் ஒட்டி, கைவிரல்களின் எலும்புகள் துருத்தி, நகங்கள் தேய்ந்து, வெளிறிப்போய்", இருக்கக்கூடிய பெண்கள் எல்லோரும் ஒருவிதத்தில் சுகறாதான்.

கவிதையை அந்நியமாக்கல்

கவிதையை செம்மையாக்கம் செய்வதை பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்? இணையத்தில் புழங்கும் சங்கக் கவிதைகள் அத்தனையும், செம்மையாக்கம் என்கிற பெயரில் அந்நியமாக்குவதாக எனக்கு தோன்றுகிறது. எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளை கடந்து வந்திருக்கும் கவிதைகளில் கைவைக்க, எளிமைப்படுத்த அல்லது நோக்கம் தரப்படுத்தல் என்பதாக தெரிகிறது, அதற்கு நமக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது? //எல்லை சேறலின் இருள்பெரிது பட்டன்று பல்லோர் துஞ்சும் பானாள் கங்குல் யாங்குவந் தனையோ ஓங்கல் வெற்ப// என்கிற வரிகள் படிக்க நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால், தற்செயலாக ஊ.வே.சா அவர்களின் பதிப்போடு … Continue reading கவிதையை அந்நியமாக்கல்