ஸ்ருதி – பதம் 04

இன்றைக்கு அந்த பிரதிமை எல்லாம் தெரிந்திருந்தும், கேலியாய் சிரிக்கிறது. ஓவியம் கூண்டுக்குள் இருக்கிற புலியொன்றின் வெறித்த விழிகளும், உறுமல் ஒலியுமாய் எதிர் கொள்கிறேன், ஆனாலும் இவர்கள் உன்னை நினைவுபடுத்தாமல் செல்ல விரும்பவில்லை இவர்களுக்கு அஞ்சி, நாம் ஒளிந்த மூலையொன்றில் இன்றைக்கு தனித்திருக்கிறேன் உன் பிரதிமை ஒன்றை அணைத்தபடி இருக்கிறேன் உன் நினைவாக அதுவா, அல்லது அது உன்னை நினைவுபடுத்துகிறதா? எங்கோ வெயிலில் நீ நாவுலர்ந்து நடக்கிறாய் ஏதோ ஊரில் நீ, அறியாத மனிதர்களுக்கு நடுவே, புரியாத மொழியோடு தவிக்கிறாய் உன் குளிர் மிகுந்த இரவுகள் எப்போதும் போலில்லை … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 04

சிறுகதை பயிலரங்கு 2017

இந்த கட்டுரை காலச்சுவடு இதழில் இங்கே வெளியாகி இருக்கிறது. அதற்கான மாற்றங்களோடு, தனிப்பட்ட வகையில் எழுதியவையும் சேர்த்த கட்டுரை இது. ஏற்கெனவே பயிலரங்குக்கு தேர்வான அனைவரும் ஒரு வாட்ஸாப் குழுமத்தில் உரையாடத் தொடங்கியிருந்தோம். எவரும் எவரையும் அறிந்திலர் என்ற உற்சாகத்தில் தாக்க அணங்கின் தானை கொண்டு மற்றவர் கதைகளை தாக்கிக் கொண்டிருந்தோம். இந்த விமர்சனங்களுக்கு அஞ்சி குழுமத்திலிருந்தும் ஒரு பதிலும் அனுப்பிவிடாமல் தற்காத்துக் கொண்டிருந்தவர் சிலர். இந்த பயத்திற்கு மேலும் உறுதி சேர்க்க மூன்றாம் நாள் ஒரு … Continue reading சிறுகதை பயிலரங்கு 2017

ஸ்ருதி – பதம் 03

அவளுக்கு பயமே இல்லை. என்ன தான் செய்துவிடுவாய் என்கிறாள். இந்த நள்ளிரவிலும் இதைத்தான் விட்டுவிட இயல்வதில்லை. நூறு நூறு வருடங்கள் ஆகியும் இன்னும் உனக்கென என்னை வேண்டி இரு... க்கிறாயா என்கிறாய்! தொலையேன் என்றால் எதையென்று தொலைப்பது? திசையறியா தேசம் ஒன்றில் உன்னை பார்த்த நினைவிருக்கிறது நிஷ்களங்க தாரிணியாக இருந்தாய் எழுதி வைத்த காதல் கடிதத்தை இனி முதலில் பார்க்கிற நிஷ்களங்க தாரிணிக்கே நான் கொடுப்பேன் என்று சொன்னால் நீ வந்தே தான் ஆக வேண்டும் - … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 03

ஸ்ருதி – பதம் 02

எத்திசையில் அவள்? நாடோடி, கடலோடி பல நிலங்களில் தேடியும் என் கண்களில் சிக்கிவிடவில்லை. ஆனால், ஒருத்தி அவள் உள்ள திசையறிவாள். ஓவியம். இனி கன்றுக்கிரங்க அவளில்லை கோதை, நான் நற்செல்வனும் தான் அல்லேன் நீதான் இன்னும் உறங்குதியோ? ஒற்றை சொல்லெடுத்தேனும் சொல்லேன் இன்றும் நான் நீங்காதிருப்பேன் அவள் உன்னை சொல்லித் தடுத்தாளோ? எங்கெல்லாமோ தேடித் தவித்தேன் காலே கடுத்துத் தேய நாடெல்லாம் தெருவளந்தேன் அவன் பேர் எண்ணியும் சொன்னதில்லை அவள் பேர் நொடிக்காயிரம் சொல்லித் திரிந்தேன் நகம் … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 02

ஸ்ருதி – பதம் 01

ஆமாம். கொஞ்சமேனும் அந்த காதலை எழுதிவிட முயல்கிறேன். ஓவியம். ஒரு இசைக்கருவியாக இல்லாது ஸ்ருதிக் கருவியாகவே விரும்புவேன் அதன் நிதானத்தை ரசிக்கிறேன் ஆற்றலை மீறவிடாத சக்தியை பிறழ்வுகளை பிடியில் வைப்பதை அதீத முக்கியத்துவத்தோடு ஒரு மூலையில் அமரும் அடக்கத்தை என்னவென்று சொல்லலாம்? அக்காளே மீரா, என்னவென்று சொல்லலாம் மனதை இது வேண்டுவதன் புனிதம் யாரறிவர்? ஒரு சொல்லில் புதையும் அன்புதானே இந்த காவியங்கள் கொண்டதும் பிறப்புக்குள்ளாகவே மீட்டு பிறப்பிக்கும் அவன் கருனையை மெச்சுவதா அல்லது இப்படி ஒரு … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 01

அட்டாலியை விட்டிறங்கிய ட்ரங்கு பெட்டி

எல்லாமே எழுந்து எதிரில் வரச் செய்துவிடும் எழுத்து இருக்கிறது. ஒரு ஓவியத்தை போலவே கதையை சொல்லும் எழுத்தாளர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய எழுத்தில் எல்லாமே எழுந்து எதிரில் வரத் தொடங்கிவிடும். உங்களால் ஒரு பாத்திரத்தை நெருங்கி முகர்ந்து பார்த்துவிட முடியும். தொட்டுப் பேசவும் முடியும். தங்களுடைய அளவில் ஒவ்வொருவருமே முழுமையானவர்களாக இருப்பார்கள். வெறுமனே அவர்கள் வார்த்தைகளை அடுக்கும்போது உருவாகிவிடக் கூடியவர்களாக இருந்தால், இங்கே எல்லாருமே எழுத்தாளராகிவிடலாம். ஆனால், அது அத்தனை எளிதானதாக இருப்பதில்லை. ஓவியத்தை வரையலாம். ஓவியம் போல … Continue reading அட்டாலியை விட்டிறங்கிய ட்ரங்கு பெட்டி

போராட்டமும் தமிழ்ச்சமூகமும்

ஜல்லிக்கட்டுக்கான போராட்டத்தில் முதல் தினம் தொடங்கி பங்கெடுத்தேன் என்ற அடிப்படையில் சொல்ல சில விஷயங்கள் இருக்கின்றன. எப்போதும் எனக்கு வாட்சாப்பில் செய்திகள் வருவது அரிது. போராட்ட காலத்தில் வந்த புகைப்படங்கள் மட்டும் நூறைத் தொடுகிறது. பெரும்பாலான தொடர்பிலே இல்லாத நண்பர்களும் தாங்கள் மறிக்கப்பட்ட ரயிலின் மேலேறி எடுத்த புகைப்படத்தையோ, கூட்டம் தெரியும்படி எடுத்துக்கொண்ட செல்ஃபியையோ பகிர்ந்திருந்தார்கள். புகைப்படம் எடுப்பதற்காக மட்டுமே சென்று வந்தவர்கள் அதிகம். நான் அதிகாலையில் சென்றமர்ந்து, மதியம் திரும்புபவனாக இருந்தேன். மெளனமாக அமர்வதே என்னுடைய … Continue reading போராட்டமும் தமிழ்ச்சமூகமும்

என் நண்பர்கள் யார்?

என் நண்பர்கள் யார்? எனக்கென ஏதேனும் செய்பவர்களா என்னோடு நேரம் செலவிடுபவர்களா என் எண்ணங்கள் பகிர துணை நிற்பவரா இன்றைக்கு மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில் வாழும்போது என்னோடு அவர்கள் அன்பால் அந்த அலங்கார வார்த்தைகளால் துணையாய் இருக்கிறார்கள் அவர்களின் துன்பங்கள் பற்றி நான் என்னவென்று பேசுவது அவர்கள் உறவை மறுதலிக்கும் பொழுது மெளனமாய் அவர்களைவிட்டு விலகலாம் என் செயல்களில் கரைகிறேன் இந்த சங்கடங்களை என்னவென்று சொல்வது அது விவஸ்தையே இல்லாமல் நான் என் அன்பருக்கெல்லாம் உதவும் பெருந்தன்மையானவன் என்று … Continue reading என் நண்பர்கள் யார்?

பால்யகால சகி

இரண்டாவது வாசிப்புக்கு பால்யகால சகியை எடுத்து வைத்திருந்தேன். மிகச்சிறிய நாவலான அதை, படிக்க அதிகபட்சம் இரண்டு மணிநேரம் மட்டுமே தேவைப்படும். வாசிக்க சிரமம் இருக்கும் என்றால் பெரும்பாலான உரையாடல்கள் மலையாளத்தில் இருந்து அப்படியே எளிமைப்படுத்தி தந்திருப்பதால். ஆனால், அந்த கதையை அப்படி வாசிக்காவிட்டால் எந்த ஒன்றுதலும் கிடைக்காது. முந்தைய வாசிப்பின் போது எனக்கு கேரளாவோடு எந்த பரிச்சயமும் கிடையாது. இப்போது கேரளாவில் வசிக்கிற ஒருவனான பிறகு, வாசிப்பு எத்தனையோ வேறுபாடுகளை கொண்டிருந்தது. கதை மஜீதை பின்தொடர்ந்து சொல்லப்படுகிறது. … Continue reading பால்யகால சகி

குற்றமும் தண்டனையும்

குற்றமும் தண்டனையும் நாவலை முழுவதும் படித்த பிறகு ஒரு கட்டுரை எழுதவேண்டும் என்று முடிவு செய்திருந்தேன். ஆனால் படித்து முடித்த போது எப்படி அதைப்பற்றி எளிமையாக எழுத முடியும் என்று தோன்றியது. கொஞ்ச நேரம் விரக்தியோடு உட்கார்ந்திருந்தேன். ஒரு நீண்ட காத்திருப்பில், தொலை தூரத்தில் தெரிகிற வாழ்கைக்கான காத்திருப்பில் ரஸ்கோல்நிகோவையும், சோனியாவையும் விட்டுவிட்டு நாவல் முடிகிறது. சோனியா ஒரு தேவதை. தான் நின்று கொண்டிருந்த இடத்திலிருந்து தவறி விழுந்து முடிவற்று சரிந்து கொண்டேயிருந்த ரஸ்கோல்நிகோவை மீட்டெடுக்க வந்த … Continue reading குற்றமும் தண்டனையும்