ஸ்ருதி – பதம் 06

 ஓவியம் விலகி நின்று வாசிப்பவனாகவே எப்போதும் இருக்க விரும்புகிறேன் எவரோடும் சேர்ந்துப் போரடிக்கும் வலுவிருப்பதில்லை என்னிடம் அகத்தில் கொண்டதை உன்னிடம் பகிரப்போவதில்லை என்று தெரிந்தால் ஒருவேளை நீ வருத்தப்படலாம் இந்த ரகசியங்களை இன்னும் சில காலமேனும் பேண அவசியம் இருப்பதால் உன்னைக் கடந்துதான் போயாகவேண்டும் இந்தப் பக்கங்கள்தான் தீருவதாயில்லை இதில் நகைச்சுவையை நுழைத்தவன் ஏனோ சற்றேனும் என்னை அதனோடு இணைக்காமல் விட்டிருந்தான் ஆனால், நீ இன்னமும் நான் நகைத்துத் திரிவதாகவே நம்புகிறாய் எனவே... - நாகபிரகாஷ் (சில … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 06

Advertisements

ஸ்ருதி – பதம் 05

 ஓவியம் அவள் ரதத்தில் குதிரை ஒன்றும் பூட்டப்பட்டிருக்கவில்லை என்னிடம் வந்திருந்த காரணம் என் பார்வை நேர்கோட்டில் அமைவதென என் தேவை இப்போதைக்கு அமையாதென என் எனக்காக இல் அமைவதென இடம் இருக்கவில்லையென சொல்லி சிறு செம்மறியாட்டின் தலை நீவும் சிறுமியாக மாறி என்னருகில் உட்கார்ந்தாள் இப்படி துள்ளித் திரிந்தே வாழ்ந்து முடிக்கிறேனே என்றேன் அப்போது நான் போகட்டுமா என்கிறாய் இல்லை இரு கொஞ்ச நேரம் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இல்லை எப்போதும் இப்போது நான் என்னதான் செய்யட்டும்? … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 05

ஸ்ருதி – பதம் 04

இன்றைக்கு அந்த பிரதிமை எல்லாம் தெரிந்திருந்தும், கேலியாய் சிரிக்கிறது. ஓவியம் கூண்டுக்குள் இருக்கிற புலியொன்றின் வெறித்த விழிகளும், உறுமல் ஒலியுமாய் எதிர் கொள்கிறேன், ஆனாலும் இவர்கள் உன்னை நினைவுபடுத்தாமல் செல்ல விரும்பவில்லை இவர்களுக்கு அஞ்சி, நாம் ஒளிந்த மூலையொன்றில் இன்றைக்கு தனித்திருக்கிறேன் உன் பிரதிமை ஒன்றை அணைத்தபடி இருக்கிறேன் உன் நினைவாக அதுவா, அல்லது அது உன்னை நினைவுபடுத்துகிறதா? எங்கோ வெயிலில் நீ நாவுலர்ந்து நடக்கிறாய் ஏதோ ஊரில் நீ, அறியாத மனிதர்களுக்கு நடுவே, புரியாத மொழியோடு தவிக்கிறாய் உன் குளிர் மிகுந்த இரவுகள் எப்போதும் போலில்லை … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 04

ஸ்ருதி – பதம் 03

அவளுக்கு பயமே இல்லை. என்ன தான் செய்துவிடுவாய் என்கிறாள். இந்த நள்ளிரவிலும் இதைத்தான் விட்டுவிட இயல்வதில்லை. நூறு நூறு வருடங்கள் ஆகியும் இன்னும் உனக்கென என்னை வேண்டி இரு... க்கிறாயா என்கிறாய்! தொலையேன் என்றால் எதையென்று தொலைப்பது? திசையறியா தேசம் ஒன்றில் உன்னை பார்த்த நினைவிருக்கிறது நிஷ்களங்க தாரிணியாக இருந்தாய் எழுதி வைத்த காதல் கடிதத்தை இனி முதலில் பார்க்கிற நிஷ்களங்க தாரிணிக்கே நான் கொடுப்பேன் என்று சொன்னால் நீ வந்தே தான் ஆக வேண்டும் - … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 03

ஸ்ருதி – பதம் 02

எத்திசையில் அவள்? நாடோடி, கடலோடி பல நிலங்களில் தேடியும் என் கண்களில் சிக்கிவிடவில்லை. ஆனால், ஒருத்தி அவள் உள்ள திசையறிவாள். ஓவியம். இனி கன்றுக்கிரங்க அவளில்லை கோதை, நான் நற்செல்வனும் தான் அல்லேன் நீதான் இன்னும் உறங்குதியோ? ஒற்றை சொல்லெடுத்தேனும் சொல்லேன் இன்றும் நான் நீங்காதிருப்பேன் அவள் உன்னை சொல்லித் தடுத்தாளோ? எங்கெல்லாமோ தேடித் தவித்தேன் காலே கடுத்துத் தேய நாடெல்லாம் தெருவளந்தேன் அவன் பேர் எண்ணியும் சொன்னதில்லை அவள் பேர் நொடிக்காயிரம் சொல்லித் திரிந்தேன் நகம் … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 02

ஸ்ருதி – பதம் 01

ஆமாம். கொஞ்சமேனும் அந்த காதலை எழுதிவிட முயல்கிறேன். ஓவியம். ஒரு இசைக்கருவியாக இல்லாது ஸ்ருதிக் கருவியாகவே விரும்புவேன் அதன் நிதானத்தை ரசிக்கிறேன் ஆற்றலை மீறவிடாத சக்தியை பிறழ்வுகளை பிடியில் வைப்பதை அதீத முக்கியத்துவத்தோடு ஒரு மூலையில் அமரும் அடக்கத்தை என்னவென்று சொல்லலாம்? அக்காளே மீரா, என்னவென்று சொல்லலாம் மனதை இது வேண்டுவதன் புனிதம் யாரறிவர்? ஒரு சொல்லில் புதையும் அன்புதானே இந்த காவியங்கள் கொண்டதும் பிறப்புக்குள்ளாகவே மீட்டு பிறப்பிக்கும் அவன் கருனையை மெச்சுவதா அல்லது இப்படி ஒரு … Continue reading ஸ்ருதி – பதம் 01

பால்யகால சகி

இரண்டாவது வாசிப்புக்கு பால்யகால சகியை எடுத்து வைத்திருந்தேன். மிகச்சிறிய நாவலான அதை, படிக்க அதிகபட்சம் இரண்டு மணிநேரம் மட்டுமே தேவைப்படும். வாசிக்க சிரமம் இருக்கும் என்றால் பெரும்பாலான உரையாடல்கள் மலையாளத்தில் இருந்து அப்படியே எளிமைப்படுத்தி தந்திருப்பதால். ஆனால், அந்த கதையை அப்படி வாசிக்காவிட்டால் எந்த ஒன்றுதலும் கிடைக்காது. முந்தைய வாசிப்பின் போது எனக்கு கேரளாவோடு எந்த பரிச்சயமும் கிடையாது. இப்போது கேரளாவில் வசிக்கிற ஒருவனான பிறகு, வாசிப்பு எத்தனையோ வேறுபாடுகளை கொண்டிருந்தது. கதை மஜீதை பின்தொடர்ந்து சொல்லப்படுகிறது. … Continue reading பால்யகால சகி

குற்றமும் தண்டனையும்

குற்றமும் தண்டனையும் நாவலை முழுவதும் படித்த பிறகு ஒரு கட்டுரை எழுதவேண்டும் என்று முடிவு செய்திருந்தேன். ஆனால் படித்து முடித்த போது எப்படி அதைப்பற்றி எளிமையாக எழுத முடியும் என்று தோன்றியது. கொஞ்ச நேரம் விரக்தியோடு உட்கார்ந்திருந்தேன். ஒரு நீண்ட காத்திருப்பில், தொலை தூரத்தில் தெரிகிற வாழ்கைக்கான காத்திருப்பில் ரஸ்கோல்நிகோவையும், சோனியாவையும் விட்டுவிட்டு நாவல் முடிகிறது. சோனியா ஒரு தேவதை. தான் நின்று கொண்டிருந்த இடத்திலிருந்து தவறி விழுந்து முடிவற்று சரிந்து கொண்டேயிருந்த ரஸ்கோல்நிகோவை மீட்டெடுக்க வந்த … Continue reading குற்றமும் தண்டனையும்

இவை தூதுக்கவிதைகள் அல்ல

இவ்விரு கவிதைகளும் ஒரு நீண்ட தொடர்வண்டி பயணத்தில் எழுதப்பட்டவை. கர்நாடகா வரையிலான அந்த பயணம் நிறைய கதைகளை என்னுள் விதைத்திருக்கிறது. ஒரு பெரிய கனவையும் தடை நீக்கி துரிதப்படுத்தி இருக்கிறது. கனவுகளே நீண்ட பயணங்கள் போலிருக்கிற வாழ்கை ஒரு சமயத்தில் இணையற்ற மகிழ்சியையும், தொடர்ந்து உடனேயே பெரிய விரக்தி ஒன்றையும் தரக்கூடியது. அதை கடக்க இருக்கிற சக்தியெல்லாம் செலவளிக்க வேண்டியிருக்கும். சில சமயம், ஒரு சிலர் வந்து வாழ்கை என்றால் என்ன என்பதை காட்டிவிட்டு செல்வார்கள். கார்தும்பி கார், மழைக்கார் … Continue reading இவை தூதுக்கவிதைகள் அல்ல

கவிதைகள்; மொழி மற்றும் கடல்

மொழி அந்நியமொழி வார்த்தைகள் சேர்த்துச் சேர்த்து வாக்கியம் வாங்குவதாய் ஒவ்வொன்றாய் அர்த்தப்படுத்தி வாழ்வை இழைக்கிறேன் வல்லமையெல்லாம் பெறும்நொடி வேறொரு மொழிகிளைத்தோ புதியதொரு உரைபு முளைத்தோ என்னை மீண்டும் பிறப்பிக்கும் நான் குழந்தை. சொல்வனம், 29 திசம்பர் 2014 கடல் இல்லாத கிணற்றில் குதிப்பது எனக்கு பயத்தை தருகிறது சரி, தெரியாத குளம் எத்தனை பெரிய வறட்சியாகட்டும் நான் என்னை கட்டி பூஜிக்காமல் என்னவளை தெரிந்திருக்கிறேன் ஒரு விடுகதை போலிந்த ஏரியில் மிதந்து எதையோ அளக்கிறேன் ஆற்றிலே நான் … Continue reading கவிதைகள்; மொழி மற்றும் கடல்